تبلیغات
وکیل پایه یک دادگستری - توهین
یکشنبه 12 مرداد 1393

توهین

   نوشته شده توسط: کیومرث پرندین    نوع مطلب :کیفری ،






توهین
 
  در لغت به معنی «سست گردانیدن» و در اصطلاح حقوقی عبارت از نسبت دادن هر فعل یا ترك فعلی كه عرفاً‌ مخالف حیثیت و احترام طرف تلقی شود
  عنوان توهین مفهوم كلی است و شامل افتراء نیز می‌شود. وجه مشترك عمل مجرمانه توهین و افتراء هتك حیثیت طرف جرم است. با این وجود بین این دو، وجوه افتراقی وجود دارد:
  الف) توهین غالباً به وسیله الفاظ و گفتار و حركات ركیك واقع می‌شود در صورتی كه افتراء با استفاده از وسایل خاصی نظیر اوراق چاپی یا خطی، نشریات و امثال آن صورت می‌گیرد؛
  ب) توهین به ویژه فحاشی از جرائم صرفاً مادی است و تحقق آن موكول به اثبات قصد مجرمانه نیست ولی در افتراء تحقق قصد مجرمانه شرط است؛
  ج) توهین غالباً ‌به صورت حضوری است و موارد غیابی آن خیلی اندك است ولی افتراء غالباً بدون حضور طرف صورت می‌گیرد.
 

به طور كلی توهین به اعتبار شخصیت طرف جرم و وسیلۀ ارتكاب جرم به توهین ساده، مشدد و توهین به­ وسیله مطبوعات تقسیم می‌شود.

 
عناصر اختصاصی توهین ساده:
1- عنصر مادی: برای تحقق جرم لازم است كه مرتكب با انجام عمل مادی خود به صورت گفتار یا نوشتار موجبات هتك حرمت دیگری را فراهم نماید و نیز توهین متوجه شخص یا اشخاص معینی باشد.
2- عنصر روانی: توهین و فحاشی از جرایم عمدی است و منظور از عمد، علم و آگاهی مرتكب به وهن­آور بودن كردار یا گفتاری است كه به حیثیت طرف لطمه‌ وارد می‌كند.
 
توهین مشدّد:
  در پاره‌ای اوقات جرم توهین به اعتبار شخصیت و مقام و منصب طرف توهین و یا وسیلۀ ارتكاب آن با عكس العمل شدید قانون‌گذار مواجه می‌شود. عمده‌ترین توهین‌های‌ مشدد در حال حاضر عبارتند از:
1- توهین به رئیس جمهور و سایر مقامات مملكتی و رسمی و نمایندگان سیاسی كشورهای خارجی.
2- توهین از طریق مطبوعات.
 
شرایط اختصاصی توهین به رئیس جمهور و سایر مقامات كشوری:
 الف- انجام عمل مادی وهن­آور؛ اعم از كتبی و شفاهی
 ب- طرف توهین باید صاحب سمت یا مقام مملكتی، رسمی و دولتی باشد؛
 ج-  توهین باید در حال انجام وظیفه یا به سبب آن باشد.
 
شروط توهین به مقامات خارجی:
  در مورد تحقق توهین به رئیس یا نمایندگان سیاسی مملكت خارجی، وجود دو عنصر علنی بودن توهین و نیز انجام معاملۀ‌ متقابل نسبت به رئیس مملكت و نمایندگان سیاسی ایران در مقررات جزائی كشور خارجی لازم است.
 
توهین به وسیلۀ مطبوعات:
  هتك حرمت اشخاص از طریق روزنامه یا مجله یا تهیه مقالات و مطالب توهین‌آمیز به صورت افتراء یا اشاعه اكاذیب و نظایر آن، به علت وسعت نشر و انتشار خاص آن، موجب تشدید مجازات مرتكب و مدیر روزنامه یا مجله از طرف قانون‌گذار شده است. عمده‌ترین توهین مطبوعاتی به قرار زیر است:
  الف- توهین به دین مبین اسلام و مقدسات آن:
  بند هفتم از ماده 6 قانون مطبوعات مصوب سالی 1364، اهانت به دین مبین اسلام و مقدسات آن توسط نشریات را ممنوع دانسته است. همچنین مطابق ماده 26 از همین قانون هرگاه اهانت كننده عمداً و از روی سوء نیت نسبت به دین مبین اسلام و مقدسات آن  توهین كند، مرتد محسوب شده و محكوم به اعدام است، زیرا توهین به مقدسات اسلام باعث تزلزل در حفظ اركان و اساس اسلام می­شود. ولی هرگاه اعمال وهن آور در حدی نباشد كه موجب ارتداد توهین كننده گردد، یا اینكه اهانت كننده بدون قصد، نسبت به دین اسلام و مقدسات آن با كلمات وهن آور اهانت كند و ثابت شود كه این عمل در حدّی نیست كه مرتكب را مرتد شناخت، مجازات او به صلاحدید حاكم شرع و براساس مقررات قانون تعزیرات تعیین می‌شود.
  ب- اهانت به بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران و مقام معظم رهبری:
  این ممنوعیت در ماده 514 قانون مجازات اسلامی مقرر شده است و بدیهی است علت وضع این قانون، مقام شامخ ایشان بوده و اهانت به آن دو خلافِ اخلاق حسنه و نظم عمومی می‌باشد، به همین ترتیب اگر كسی به مراجع مسلّم تقلید توسط نشریات اهانت نماید برابر مقررات بند 7 مادۀ 6 قانون مطبوعات، نه تنها پروانۀ نشریۀ آن‌ها لغو می‌گردد، بلكه مدیر مسئول و نویسنده مطالب اهانت‌آمیز به مراجع قضایی معرفی خواهند شد.
 
عنصر معنوی:
  جرم توهین و فحاشی از جمله جرائم عمدی است و منظور از آن علم و آگاهی مرتكب، به وهن آور بودن كردار یا گفتار یا نوشتاری است كه به حیثیت و شرافت طرف لطمه وارد می‌سازد. به طور كلی سوء نیت در جرم توهین و فحاشی مفروض می‌باشد و احتیاج به اثبات ندارد و اثبات خلاف آن به عهده متهم می‌باشد. در توهین مشدد شخص مرتكب علاوه بر داشتن قصد اهانت باید شخصیت طرف توهین را بشناسد و از سمت و مقام او نیز آگاهی داشته باشد و گرنه عمل او توهین ساده تلقی خواهد شد.
 گفتنی است كه توهین به افراد عادی، توهین ساده و از جرایم قابل گذشت، ولی توهین به ماموران رسمی و مقامات دولتی، توهین مشدد و از جرایم غیرقابل گذشت می‌باشد.
 
 
 
مجازات جرم توهین:
  مجازات توهین به افراد عادی، چنان‌چه موجب حدّ قذف نباشد، شلاق تا 74 ضربه و یا پنجاه‌هزار ریال تا یك میلیون ریال جزای نقدی است و مجازات توهین به مقامات و مسئولین، حبس از سه تا شش ماه یا شلاق تا 74 ضربه و یا جزای نقدی از پنجاه هزار تا یك میلیون ریال می‌باشد و اگر مرتكب، ضمن عمل توهین، اقدام به ایراد ضرب یا جرح به مأمور نماید، این مورد طبق ماده 614 قانون مجازات اسلامی از موارد تعدد جرم محسوب می‌شود.
 
 
منابع:
1)شامبیابی، هوشنگ؛ حقوق كیفری اختصاصی، تهران، انتشارات ژوبین، 1384، چاپ نهم، ج اول، صص 541-522.
2)ولیدی، محمد صالح؛ حقوق جزای اختصاصی، تهران، انتشارات امبركبیر، 1373، چاپ سوم، ج 2، صص 295-278.
3)حسین جانی، بهمن؛ حقوق جزای اختصاصی(1)، تهران، انتشارات نسل نیكان، 1382، چاپ اول، صص 225-213.








maciedemmel.wordpress.com
جمعه 30 تیر 1396 09:13 ب.ظ
I every time used to read paragraph in news papers but now as I am a user of internet
therefore from now I am using net for articles, thanks to web.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر